Peace Domination

Tijdens de Summer Course Theatre for Social and Ecological Change (2025) aan Universität der Künste in Berlin maakte ik het stuk Peace Domination.

In Peace domination heerst het matriarchaat volgens dezelfde regels als het patriarchaat regeert in de echte wereld: rationaliteit, agressie en superioriteit voeren de boventoon. Maar er is één uitzondering: veiligheid via wapens wordt niet als logisch gezien, maar veiligheid zonder wapens. De vrouwxn aan de macht verdedigen complete ontwapening met dezelfde argumenten en gedragingen die in de echte wereld worden gebruikt om uit naam van veiligheid juist verdere bewapening te bepleiten. Hiermee worden de structuren van de witte, mannelijke dominantie op het wereldtoneel blootgelegd en geridiculiseerd. Tegelijkertijd wordt het pacifistische alternatief naar voren gebracht in een vorm zoals we haar niet eerder zagen; in de taal van de machthebber. Heeft pacifisme dit jasje nodig om als valide te worden gezien? De vergelijking 0 wapens staat gelijk aan 0 oorlog klopt als een bus. Maar hebben we deze technische, rekenkundige taal nodig om in te zien dat we als mens het veiligst zijn in een wereld zonder wapens?

In Peace Domination wordt de manier waarop gender ons denken over oorlog en vrede beïnvleod op hun kop gezet. Personages 1 & 2, de vrouwxn aan de macht voeren met hun pleidooi voor vrede de boventoon, terwijl personage 3, de gemarginaliseerde mxn die pleit voor bewapening, wordt weggezet als naïef, dom en inferieur.